هدف از این تحقیق بررسی ارتباطات و عوامل موثر بر آن با فرمت docx در قالب 34 صفحه ورد بصورت کامل و جامع و با قابلیت ویرایش می باشد

 

 

 

فهرست مطالب

ارتباطات

روابط آفلاین

روابط آنلاین

رابطه مکمل ارتباطات آنلاین و آفلاین

عوامل موثر بر قدرت ارتباطات در دستیابی به منابع

منابع

 

 

 

ارتباطات، مبادله و درک اطلاعات است. هرنوع ارتباطی موجب می‌شود که مدیران و سازمان‌ها بتوانند عملکرد خوب و مناسبی داشته باشند. ارتباطات فرایندی پویا، پیوسته، برگشت ناپذیر، تعاملی، محتوایی و پویاست، زیرا پیوسته از حالتی به حالتی دیگر تغییر می‌کند." پیوسته" است، زیرا هرگز متوقف نمی‌شود. "برگشت ناپذیر" است، زیرا هنگامی که پیامی را می‌فرستیم، نمی‌توانیم آن را بی اثر سازیم." تعاملی" است، زیرا پیوسته با خود و دیگران در تماس هستیم، "محتوایی (زمینه‌ای)" است، زیرا ارتباطات بستگی زیادی به تجربه کلی ما دارد. پیچیدگی ارتباطات ما را مجبور می‌سازد که دانش و مهارت‌های لازم برای برقراری ارتباط را کسب نماییم و با محیط هماهنگ شویم (Berke & Chidambaram, 1999). ارتباطات سازمانی فرآیند مبادله پیام‌های شفاهی، نوشتاری و غیرکلامی در میان افرادی است که برای دستیابی به اهداف مشترک و انجام وظایف مشترک تلاش می‌کنند  (O’Hair et.al, 2002)

 

 

 

 

تعاملات اجتماعی آفلاین در جهان فیزیکی همواره موضوع مهمی در جامعه شناسی بوده است (Manfred, 1979). روابط آفلاین به هرنوع ارتباط شفاهی یا چهره به چهره گفته می‌شود (Zhang & Venkatesh, 2013). این ارتباط بدون واسطه‌ بین فرستنده پیام و گیرنده پیام ایجاد می‌شود. منظور از ارتباط چهره به چهره، ارتباطات شفاهی میان‌فردی یا گروهی است. در این نوع ارتباط پیام‌ها مستقیما بین دو فرد رد و بدل می‌شود. در گفتگوی چهره به چهره افراد از روش‌های مختلف ارتباطی مانند کلامی (تن صدا، بلندی صدا) و غیرکلامی (حرکت چشم‌ها، بیان صورت، حرکت دست‌ها و زبان بدن)، استفاده می‌کنند. این نشانه‌ها به جریان گفتگو کمک می‌کنند، آغاز ارتباط را تسهیل می‌کنند، بازخورد ایجاد می‌کنند و معانی دقیقی را منتقل می‌کنند. در نتیجه، گفتگوی چهره به چهره یک فرایند منظم است Warkentin, 1997)). زمانیکه افراد به صورت فیزیکی در نزدیکی یکدیگر قراردارند و در مبادله دوجانبه اطلاعات کلامی مشارکت می‌کنند، روابط آفلاین افزایش می‌یابند. همانند دیگر مکانیزم‌های ارتباطی، روابط رو در رو اجازه مبادله دانش کارکنان در میان سازمان را می‌دهند (Salis & Williams, 2008). با این وجود تبادل دانش از طریق روابط رو در رو در مقایسه با دیگر ابزارهای تسهیم اطلاعات، موثرتر می‌باشد. روابط رو در رو به تشریک دانش ضمنی منتهی می‌شودRebernik & Širec, 2007) ). در گفتگوی چهره به چهره‌ی معمول، وقفه کمی وجود دارد ((McGrath, 1990.